Kino haqida
90-yillarning boshi. Zaxar Zimin va uning mehribonlik uyi shirkatining hayoti yomg'irli kechalarning birida qaytarib bo'lmaydigan darajada o'zgardi. Aynan shu tun butun Kuban qishlog'ini uyg'otdi. Mahalliy mehribonlik uyi vaqt bosimiga dosh bera olmay, qulab tushdi. Bolalar ko'chada qolib ketishdi. Tuman rahbariyati tarbiyalanuvchilarni boshqa mehribonlik uylariga joylashtirishni rejalashtirgan. Direktor yordam so‘rab qishloq aholisiga murojaat qiladi. Yig‘ilishda favqulodda qaror qabul qilindi – bolalar uyi ta’mirlanayotgan vaqtda ularni uyiga olib ketish. Ehtiyojni bilmaganlar va yo'qotadigan hech narsasi yo'qlar uchun hayot oylari. Ular o‘n sakkiz yoshga to‘lmagan, ularni dengizdek katta hayot kutmoqda. Hech kimga kerak bo'lmagan hayot...